SON EKLENENLER
latest

26 Ekim 2022 Çarşamba

Kalpler paslanmasın




Kazandıkları günahlar onların kalplerini paslandırmıştır.

Mutaffifîn Sûresi, 83:14

   

ÜMİT ŞİMŞEK 


İNKÂR ehlinin bir özelliğini anlatan bu âyet, aynı zamanda, iman ehli için de ciddî bir uyarı içeriyor.

Âyette, inkârcıların inkârlarında ısrarlarına sebep olarak, kalplerinin paslanmış olması gösteriliyor.

Kalpleri paslandıran şey ise, kazanılan günahlar…

Böylece, sürekli bir şekilde işlenen günahların nasıl bir âkıbete yol açma potansiyeli taşıdığı, gözler önüne seriliyor.

Bu arada, önemli bir soru da kendiliğinden cevabını buluyor:

“Bu kadar akıllı geçinen, dünyanın bilgisini yutmuş, zararını ve menfaatini ayırt etmesini bilen insanlar, nasıl oluyor da gözlerinin önündeki apaçık gerçekleri görmeyip inkâra sapıyorlar?”

İşte cevap:

Kalpleri paslandığı için!

Zira iman mahalli kalptir. Akıl ne kadar doğruyu görse de, iman etmek için, onun gördüğünü kalbin tasdik etmesi gerekir. Fakat paslanmış bir kalbin iyiyi ve kötüyü, hakkı ve bâtılı ayırt etmesi ne mümkün?

Şu sonuç, iman ehlini de ciddî bir nefis muhasebesine davet ediyor. Ve “Sakın,” diyor, “sakın kalbinizin paslanmasına meydan vermeyin. Yoksa gün olur, siz de iyiyi ve kötüyü ayırt edemeyecek hale gelebilirsiniz.”

Kalplerin günahlarla paslandığını âyet bize bildiriyor. Paslanmanın önüne nasıl geçileceği, yahut pasların nasıl temizleneceğine gelince, bunu da hadis-i şerif bize tarif ediyor. Peygamberimiz buyuruyor ki:

“Kul bir günah işlediği zaman, kalbinde siyah bir iz belirir. Eğer kul günahtan elini çeker, tövbe edip af dilerse, kalbi cilâlanır ve iz silinir. Günahı işlemeye devam ettiği takdirde ise leke büyür, nihayet kalbi tamamen kaplayacak hale gelir. Allah’ın ‘Kazandıkları günahlar kalplerini paslandırmıştır’ sözüyle kastettiği pas budur.”[1]

Hadis, dikkat edilecek olursa, cilâlı kalp sahibi olmanın yolunu “hiç günah işlememek” şeklinde değil de, “günahtan elini çekmek, tövbe ve istiğfarla temizlenmek” şeklinde tarif ediyor. Burada şöyle bir incelik vardır:

Maddî hayatımızda nasıl bütünüyle kirden, pislikten uzak kalamıyorsak, manevî hayatımızda da durum böyledir. Ancak her iki yönden de temizlenme yolları bize gösterilmiştir. Kirlerden maddî olanını su, manevî olanını istiğfar temizler. Ve bizden, bu dünya hayatında, sürekli olarak bir temizlenme faaliyeti içinde bulunmamız beklenir. Kuşlar tüylerini, sinekler kanatlarını, vahşî hayvanlar postlarını nasıl sürekli bir şekilde temizleyip duruyorlarsa, insan da, yaşadığı âlemin bu kapsamlı kanununa uygun şekilde davranmalı ve ister istemez bulaştığı kirlerden temizlenmeli, bu kirlerin birikmesine meydan vermemelidir.

Bunun için gerekli olan ilk şey, pisliği pislik olarak görmektir. Manevî kirler söz konusu olduğunda, bu her zaman kolay olmayabilir. Nice günahlar vardır ki, insan mühimsemeden işleyip durur ve kalbini onunla kaplar, sonra da “Kalbim temiz” diyerek avunmaya çalışır! Özellikle zamanımızda bir hayat modeli olup çıkan veya hayatın akışı içinde tekrarlana tekrarlana umursanmaz hale gelen manevî kirler hiç de küçümsenecek seviyede değildir. Sadece gazete sayfalarından yahut televizyon ekranlarından tek bir gün içinde evimizin içine akan günahları toplayacak olsanız, acaba kaç tane kalbi karartmaya yeter? İşin asıl ürkütücü yanı şurada ki, böyle paslar temizlenmeksizin kalbi kapladıkça insan gittikçe duyarsızlaşıyor, hattâ duyarsızlaşmakla da kalmayıp, tümüyle paslanmış ve mühürlenmiş kalpleri taklit hevesine bile kapılabiliyor.

Bu dünya hayatını yaşayan bir kimsenin hiç günaha bulaşmaması elbette ki mümkün değildir. Önemli olan, bulaşan şeyi orada öyle tutmamak, temizleyebilmektir. Bunun için de herşeyden önce gerekli birşey vardır:

Günahın farkında olmak, büyük de olsa, küçük de olsa, günahı günah olarak bilmek…

Bu, Rabbine karşı kula yaraşan yegâne şeydir. Günahı ne kadar büyük olursa olsun, onun ezikliğini duyan ve Rabbinden bağışlanma isteyen kulun Ondan mağfiret beklemeye hakkı vardır. Bundan daha küçük hatâları umursamadan işleyen ve Rabbine karşı kusur ettiğini aklına dahi getirmeyen kimsenin durumu ise daha vahimdir. Temizlenmediği için, böyle kusurların birikip de kalbi iyice kaplaması pek uzun zaman almayabilir.

Çok şükür ki, Yüce Allah, kalplerin pasını silmenin yolunu hiç de zorlaştırmıyor. Bunun için, son derece basit ve kolay bir yolu gösteriyor bize:

Ona yönelmek, Ondan bağışlanma dilemek.

“Niçin bu kadar kolay?” diyecek olursanız eğer:

O affetmeyi sever, onun için.




[1] Tirmizî, Tefsir 83:1.

« SONRAKİ
ÖNCEKİ »

Facebook Comments APPID